Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το θέμα των αναπαραστάσεων του θανάτου, όπως αυτό παρουσιάζεται σε δέκα σύγχρονα παιδικά ελληνικά, ξενόγλωσσα, αλλά και μεταφρασμένα εικονοβιβλία, που έχουν εκδοθεί από το 2006 έως το 2019 και απευθύνονται σε ηλικίες από 3 έως 10 ετών. Πιο συγκεκριμένα, η εργασία εστιάζεται στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται αφηγηματικά και οπτικά (εικονιστικά) ο θάνατος και ο θρήνος των παιδιών μέσω των παιδικών εικονοβιβλίων. Το πρώτο μέρος, δηλαδή το θεωρητικό, επικεντρώνεται στη διερεύνηση του όρου «εικονοβιβλίο», στην ανάλυση των χαρακτηριστικών που διέπουν αυτό το είδος, καθώς και στις ψυχολογικές προσεγγίσεις αναφορικά με το θέμα του θανάτου σε σχέση με την πρόσληψή του από το παιδί. Στο δεύτερο μέρος, δηλαδή το ερευνητικό, αναλύονται το περιεχόμενο των εικονοβιβλίων για παιδιά ως προς την συμβολοποίηση του θανάτου, το περικείμενο των εικονοβιβλίων (κυρίως τα εξώφυλλα και οι ταπετσαρίες), και τα στάδια του παιδικού θρήνου, όπως αυτός παρουσιάζεται στο δείγμα μας. Παράλληλα, επιχειρείται μια προσέγγιση της γλώσσας του θανάτου και μια κριτική ανάλυση των εκπαιδευτικών οδηγών που συνοδεύουν κάποια από τα εικονοβιβλία μας, οι οποίοι αποσκοπούν στην παιδαγωγική αξιοποίηση των εικονοβιβλίων στην τάξη. Η εργασία καταλήγει ότι τα σύγχρονα παιδικά εικονοβιβλία, ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσής τους, αναφέρονται στον θάνατο, αλλά με τρόπους όπως η αλληγορία, η μυθοποίηση, η χρήση μεταφορών, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον από μια βιολογική προσέγγιση προς μια συναισθηματική πρόσληψη του θανάτου, η οποία προωθεί κυρίως τη διαχείριση του θανάτου μέσω της μνήμης.